Dubbelbelastingverdrag

Definitie

Een dubbelbelastingverdrag (DBV) is een bilateraal verdrag waarbij twee staten overeenkomen het recht om eenzelfde inkomen te belasten onderling te verdelen en te voorkomen dat eenzelfde persoon — natuurlijk of rechtspersoon — twee keer op dat inkomen wordt belast. Het bepaalt, land per land, welke staat welk type inkomen mag belasten (dividenden, interesten, royalty's, bedrijfsinkomsten, enz.) en voorziet in een methode om de resterende dubbele belasting weg te werken, meestal vrijstelling of belastingkrediet. Een DBV creëert geen nieuwe fiscale verplichting: het beperkt of verdeelt de verplichtingen die reeds bestaan in het interne recht van elke staat.

Kader op Mauritius

Mauritius beschikt over een netwerk van 45 geldende dubbelbelastingverdragen (MRA, 2026), een van de meest uitgebreide in de regio voor een jurisdictie van zijn omvang. Het beheer en de toepassing van deze verdragen vallen onder de Mauritius Revenue Authority (MRA), de aangewezen bevoegde autoriteit voor kwesties van fiscale woonplaats, verblijfscertificaten en onderlinge overlegprocedures tussen administraties. Ter illustratie: het verdrag tussen Mauritius en de Verenigde Arabische Emiraten is van kracht sinds 1 september 2019 aan Emiratische zijde en 1 februari 2020 aan Mauritiaanse zijde. Toegang tot deze verdragen veronderstelt in de regel dat de entiteit fiscaal inwoner is van Mauritius: dit is het geval voor een Domestic Company of een Global Business Licence (GBC), beide fiscaal inwoner en beheerd via een door de Financial Services Commission (FSC) erkende management company. Een Authorised Company daarentegen is fiscaal niet-inwoner op Mauritius en heeft geen toegang tot het verdragsnetwerk.

In de praktijk

Om zich op een DBV te kunnen beroepen, moet men in beginsel de fiscale woonplaats in een van de twee verdragsluitende staten aantonen, vaak door middel van een verblijfscertificaat afgegeven door de bevoegde administratie. Het gebruik van een verdrag voor een Mauritiaanse structuur wordt per geval onderzocht, afhankelijk van de aard van de betrokken inkomsten, de werkelijke substantie van de entiteit en de eigen voorwaarden van elk verdrag. De belastingadministraties zijn alert op constructies die erop gericht zouden zijn een verdragsvoordeel te verkrijgen zonder werkelijke economische activiteit in de aangevoerde woonstaat; de tegenwoordig gebruikelijke antimisbruikclausules kunnen de toegang tot de voordelen van een verdrag beperken. Elke situatie verdient dus een individuele beoordeling, onder voorbehoud van toelaatbaarheid en van een beoordeling per geval, in plaats van een automatisch voordeel te veronderstellen.

Verwante begrippen

Het dubbelbelastingverdrag staat in verband met het begrip fiscale woonplaats, dat de toegang tot het verdragsnetwerk bepaalt, alsook met de statuten Global Business Licence (GBC) en Authorised Company, waarvan de fiscale behandeling en de toegang tot verdragen aanzienlijk verschillen. Het maakt ook deel uit van de rol van de Mauritius Revenue Authority (MRA) als bevoegde autoriteit, en van die van de door de Financial Services Commission (FSC) erkende management company, die de entiteiten beheert die er zich mogelijk op kunnen beroepen.

Gerelateerde termen